Hoe je echt goed luistert

Hoe je echt goed luistertEen tijd geleden ontving ik een nieuwsbrief van Danielle LaPorte in mijn mailbox:

Listening is giving the other person the experience of being heard.
Listening isn’t waiting for your turn to talk.
It’s not devising your case in between pauses.
It’s not even about understanding what the other person means, necessarily
And it’s certainly not about agreeing.

Huh? Ik herhaal:

It’s not even about understanding what the other person means, necessarily

Hier moest ik echt even over nadenken. Want ik dacht altijd: luisteren is juist wel proberen te begrijpen wat de ander bedoelt. Verhelderende vragen stellen, je inleven, zoeken naar vergelijkbare eigen ervaringen.

Ik heb het een aantal weken bewust geprobeerd. Echt luisteren naar de woorden. Zonder het te willen begrijpen. Het gaf me waardevolle inzichten over hoe je echt goed luistert.

Als je écht goed luistert en niet probeert te begrijpen, dan houd je op om het verhaal van de ander in jouw belevingswereld of denkkader te plaatsen.

Als je niet probeert te begrijpen wat de ander bedoelt, dan stop je met interpreteren. Interpreteren betekent letterlijk vertalen: het verhaal van de ander vertaal je naar jouw belevingswereld, naar jouw ervaringen, naar jouw denkkader. Je geeft daarmee betekenis aan wat je hoort. Volgens sommige filosofen is het helemaal niet mogelijk om niet te proberen te begrijpen.

Ik denk dat het wel mogelijk is om niet te proberen te begrijpen, misschien zelfs wel noodzakelijk.

Het komt namelijk ook voor dat je de vertaalslag helemaal niet kan maken.

Het verhaal dat je hoort is niet te vertalen naar jouw belevingswereld of denkkader. In jouw wereld of denkkader zijn er überhaupt geen woorden voor. En wat gebeurt er dan vaak?

Het verhaal van de ander wordt afgewezen of genegeerd.

En dan is het verbinden van conflicterende visies of waarden in een discussie helemaal moeilijk, zo niet onmogelijk.

Maar je moet een ander toch wel op een gegeven moment gaan begrijpen? Je kan toch niet voortdurend alleen maar écht luisteren? Ik denk dat er inderdaad een moment komt dat je moet gaan begrijpen en betekenis geven aan het verhaal van de ander. Anders wordt communiceren heel moeilijk.

Écht luisteren zonder te proberen te begrijpen, zie ik als stap vóór het proberen te begrijpen.

Laat de tonen en woorden binnenkomen

Ga eens een poosje echt luisteren.

Laat de woorden binnenkomen en doe er níets mee. Niet reageren, geen verhelderende vragen stellen, probeer je niet in te leven, zoek niet naar eigen vergelijkbare ervaringen.

Accepteer dat je het niet in jouw kader of belevingswereld gaat plaatsen.

Laat de woorden die je hoort, bezinken. Voor een paar uur of een paar dagen zelfs.

Je zult zien dat je ze anders gaat verwerken, dan wanneer je het gelijk wilt begrijpen.

En waarschijnlijk begrijp je het daardoor ook nog beter 🙂

2 Responses

  1. Marguerite
    |

    Niet te hoeven begrijpen, maar gewoon luisteren; accepteren dat iemand een mening of gevoel heeft dat je zonder oordeel aanhoort. Dat is wat mij is bijgebleven – en waarvan ik enorm veel geleerd heb – uit de tijd dat mensen er voor mij waren toen mij man plotseling overleed. En het rare is dat ik datgene dat ik zelf als het meest waardevol heb ervaren, heel moeilijk zelf in de praktijk kon brengen. Maar elke keer dat ik die fout maakte, door wel een ‘verhelderende vraag’ te stellen was ik mij er achteraf van bewust dat ik iets heel dom en fout had gedaan.
    We zijn maar mens en doen ons best en ik ben mij er nu van bewust dat niemand wacht op je ‘begrip’. Elke persoon en situatie is anders; verdriet is persoonlijk en niet op een weegschaal te leggen. Luister alleen, dat is naar mijn ervaring het meest waardevolle dat je kunt doen. Hoe moeilijk het soms ook lijkt.

  2. Fenanda Jacobs | Mira Mero
    |

    Dank voor je waardevolle en mooie reactie, Marguerite!