Hoe tegengestelde wensen samenkomen – Brazilie Update [7]

tegengestelde wensen

Het is een tijdje stil geweest rondom mijn Brazilië plannen.

Meer dan een jaar wel te verstaan. Ik heb er niet aan gewerkt, omdat ik nog steeds niet echt weet welke kant ik op moet/kan/wil gaan (en ook omdat ik te weinig tijd had). Ik heb continu tegengestelde wensen en ideeën waar ik niet uit kom.

Om inspiratie op te doen, heb ik mensen gevraagd om mee te denken.

Zo heb ik oud-studenten gevraagd met me te brainstormen. Het fijne van brainstormen met studenten is dat ze bepaalde belemmerende overtuigingen nog niet hebben. De wereld vol mogelijkheden ligt nog aan hun voeten, en dat geven ze door. Toen ik bijvoorbeeld verzuchtte dat ik het misschien maar moest opgeven, omdat ik er maar niet uit kom, en er al zo lang mee bezig ben, kreeg ik te horen: “neeee! het is juist tof dat je dit onderneemt!” Heerlijk. Net wat ik nodig had. Wat maakt het ook uit hoe lang ik erover doe.

De brainstorms leverden veel ideeën op, maar om verder te kunnen met al die ideeën moest ik toch weer terug naar de basis.

Bedenk eerst wat je echt wil, waar je heen wil en welke bijdrage je daar kunt leveren. Wat is het probleem dat je wilt oplossen? Tja, dat is dus steeds het probleem: ik weet het niet.

Ik liet het hele plan weer even los en ging weer verder met mijn werk en leven.

Ik ging meer lezen over de problemen in de wereld, ik ging op Twitter mensen volgen die zich bezighouden met de wereld om ons heen.

Mijn hang naar kennis en het begrijpen van de wereld werd weer steeds groter.

En zo kwam de oude wens om culturele antropologie te studeren naar boven borrelen.

De bijvakken die ik volgde tijdens mijn studie filosofie vond ik fantastisch. Zou ik gaan checken of dat een optie is? Antropologie studeren? Op internet alle opties van diverse universiteiten onderzocht en het is op verschillende manieren mogelijk. Jeej!

Maar toen kwam de onvermijdelijke maar…

Als ik dat ga doen, dan ben ik wéér een paar jaar verder met een volle agenda, en dan lukt het me helemáál niet om naar Brazilië te gaan. Zucht…

Wacht even… Ik somde op:

Culturele antropologie, Brazilië, onderzoek doen, de problematiek achterhalen, daar een tijdje werken…

Ik hoorde de puzzelstukjes in elkaar vallen in mijn hoofd: dat kan ik combineren!

Ik kan juist mijn stagnatie doorbreken door antropologie te gaan studeren.

Me onderdompelen in kennis en vaardigheden.

Ik kan onder begeleiding van docenten meer leren. Over het systeem van onderdrukking en privileges, en over de verbanden tussen onderdrukking en milieu. Ik kan vragen stellen, en als zij het antwoord niet weten, kunnen ze me wellicht de goede richting induwen zodat ik zelf de boeken in kan duiken. Ruimte voor onderzoek. Ruimte om te sparren met anderen. Uitwerken wat ik precies wil in Brazilië en ontdekken of het kans van slagen heeft. En dan misschien als onderdeel van de studie naar Brazilië.

Uiteraard zijn er nog wat kleine obstakels te overbruggen.

Maar dat zijn praktische obstakels, die vind ik nooit zo moeilijk om te overwinnen. Het obstakel van tegengestelde wensen vind ik altijd het moeilijkste. Maar gelukkig blijkt dit obstakel geen obstakel te zijn.

De tegengestelde wensen complementeren elkaar alleen maar.

Ik heb de boeken al bij elkaar gezocht, enthousiast als ik ben. Ik moet nog een jaar wachten, maar zo kan ik alvast beginnen met lezen. Kijken hoe de boeken bevallen 🙂


_______________________________________________________________________________

2 Responses

  1. Susan
    |

    Hee leuk, ben heel benieuwd. Ik vind het wel grappig dat ik nu via psychologie (waar ik de biologie-kant opzocht), biologie (waar ik de geschiedenis-kant opzocht), nu bij filosofie zit (waar ik de antropologie-kant opzoek, ‘philosophical anthropology’) . Benieuwd wat er uit jouw plannen gaat komen, klinkt goed in ieder geval, succes! 🙂

  2. Fenanda Jacobs
    |

    Haha, herkenbaar. Leren is eigenlijk zo leuk, vooral nu het niet meer hoeft 🙂
    Ik heb ook vakken wijsgerige antropologie gedaan tijdens mijn studie. Ik vond dat zo gaaf, ik had het treinen tussen Groningen – Rotterdam en Groningen – Tilburg er wel voor over. En ze behandelden teksten over/van Jane Goodall, dus ja, dan kan het al niet meer mis gaan 😉