Als ze je integriteit aantasten

Ik ben boos. Ik ben verdrietig. Hoe naar mensen kunnen zijn. Zo naar dat je maag er van draait. Zo naar dat het je existentieel naar de keel grijpt.

Er zijn mensen die niet willen luisteren, die niet goed wíllen argumenteren.

Ze willen hun gelijk halen, hun ego strelen, hun pijn botvieren op anderen. Weet ik veel. Ik ben geen psycholoog.

Ze verliezen in ieder geval hun helderheid. Hun vermogen tot logisch nadenken.

Vandaag gebeurde het weer.

Mijn man reageert op een tweet van een bekende Amerikaanse actrice die vindt dat verkrachters onthoofd moeten worden. Hij zegt dat dat niet de oplossing is. De tragedies dood en verkrachting moeten allebei voorkomen worden. Hij zegt dat hij lang genoeg in de rechtszaal heeft gestaan om te weten waar hij over praat. Zij reageert dat zijn denkwijze bullshit is. Daarop zegt hij dat ze hem met meer respect mag bejegenen zoals hij haar ook altijd respecteerde. Ze mag zeggen dat zijn oplossing bullshit is als zij ook een PhD en JD (Juris Doctor) heeft. Waarop zij antwoordt: ik respecteer geen mensen die pedofielen verdedigen.

Complete onzin redenering: als je tegen de doodstraf voor verkrachters bent, dan vind je wat verkrachters doen goed en dan ben je een pedofiel. Ik ga nu niet eens uitleggen waarom het een slechte redenering is. Te absurd gewoon.

Zijn Twitter timeline ontploft en hij krijgt nog meer misselijkmakende verwensingen naar zijn hoofd geslingerd. Nog meer redeneringen die ronduit slecht zijn (als je het al een redenering kunt noemen).

Ik word er onpasselijk van. En besef me: dit is slechts Twitter. Woorden op een scherm. Ik weet dat hij in zijn tijd als strafpleiter veelvuldig doodsbedreigingen kreeg. Dat hij als Afro-Amerikaan de meeste nare dingen heeft meegemaakt, tot aanslagen op z’n leven aan toe.

Als je het hoort, denk je: oh, wat erg. Als je het meemaakt, draait je maag.

Dat voel je ook als mensen het gewoon niet geloven, of wegkijken.

Want dat gebeurt veelvuldig. Wat hij zegt, is vast niet waar, of overdreven.
Van de mensen die mij dierbaar zijn, of die ik respecteerde, hoor ik dat mijn man moet dimmen. Hij moet een andere toon aanslaan. Hij moet a la Martin Luther King spreken. Hij moet meer geloven in liefde. Hij moet zijn ego laten gaan. Hij moet niet zo arrogant zijn. Hij moet meer aan zichzelf werken.

Ze weten niet waar ze over praten. Over wíe ze praten.

Ik heb tot nu toe nog maar 1/5 van zijn leven meegemaakt. De verhalen die ik hoor, zijn ongelofelijk. Wat hij heeft meegemaakt en vooral wat hij heeft gedaan om zijn integriteit te bewaren en om compassie en respect te blijven houden voor anderen, én voor zichzelf, zijn bewonderenswaardig.

Maar respect en compassie hebben voor jezelf is taboe blijkbaar. We streven er allemaal naar om “van jezelf te houden” en “te geloven in jezelf”. Maar als hij het doet, dan is het niet waar of arrogant.

Het gênante is dat hij allerlei tips krijgt om meer “weet ik wat” te worden: “je moet je toon veranderen”, “je moet anders denken”, “je moet je anders kleden”. Heeft ‘ie allemaal in zijn 56-jarige leven gedaan. Maar dan was er weer iets anders niet goed. Op een gegeven moment, besefte hij: ze moeten me niet. Wat ik ook doe of zeg, het is nooit goed. Ze willen gewoon niet horen wat ik te zeggen heb. Monddood proberen ze me te maken.

Houd dan nog maar compassie en respect voor jezelf en de ander.
Hoe behoud je dan nog je integriteit?

Ik ken niemand zoals hij, eerlijk gezegd.
En dat zeg ik niet als zijn vrouw, maar als medemens.

Wat heeft dit persoonlijke verhaal te maken met mijn werk?

Als ik niet om kan gaan met de redeneringen die mijn maag doen draaien, en als ik niet om kan gaan met mogelijke bedreigende consequenties van mijn woorden (of die van mijn partner) dan kan ik Duct-tape op mijn mond plakken en gaan inpakken. Dat wil ik niet.

“Maar,” denk ik “ben ik hier wel tegen bestand?”

Ik voel me het kleine blanke meisje dat overal tegen beschermd was, en nog steeds wil wegkijken. En ik kán ook wegkijken, zonder dat het me zou raken. Dat is mijn blanke privilege. Ik herken de wens die velen hebben om met z’n allen handjes vast te houden en maar het goede uit te stralen en te doen, en dan volgen er vanzelf meer en wordt de wereld beter.

Maar ik weet dat dat een illusie is. Dat is de illusie van het kleine blanke meisje in mij.

De realiteit leert mij anders.

Leer zelfverdediging als mensen je integriteit aantasten Als ik mijn idealen voor een rechtvaardige en integere wereld wil verwerkelijken, dan kan ik niet geloven in sprookjes. Ik zal altijd zaken met nuance en integriteit benaderen en beoordelen, en dan daarnaar handelen. Maar daar zal niet iedereen blij mee zijn. En niet iedereen zal mij met nuance en integriteit benaderen, beoordelen en daarnaar handelen.

Het enige wat ik dan kan doen is mijn integriteit leren beschermen, mocht dat nodig zijn.

Sustainability of Self. Body, Mind and Soul.


_______________________________________________________________________________

Wat doe je als mensen je integriteit aantasten? Hoe bescherm je je integriteit en hoe behoud je je zelf in het midden van allerlei misselijkmakende verwensingen, moeilijke discussies en vervelende situaties? Als je iemand bent, die werkt aan zulke idealen, maar daarmee anderen triggert en boos maakt, dan zul je vast in een situatie terecht komen, waarmee je je integriteit en je zelf verliest.

In de retraite Sustainability of Self helpen we je hierbij. Je kunt hier meer lezen over de retraite Sustainability of Self
_______________________________________________________________________________

2 Responses

  1. aafke
    |

    Wat goed helpt is de TV weg doen en geen blogs en andere opinie web sites gaan opzoeken..

    Dus je gewoon net als vroeger bezig houden met wat er direct om je heen te zien en te doen is.. Leeft echt een stuk beter, en geeft ook positieve energie om dingen aan te pakken die aan te pakken zijn (in je directe omgeving).

    Groetjes
    Aafke “reeds 8 jaar heerlijk zonder sensatie-lustige troep TV!”

  2. Fenanda Jacobs
    |

    Daar ben ik het deels mee eens. Op TV en andere media worden heel wat zaken verdraaid of verkeerd voorgespiegeld, en dat heeft invloed op hoe mensen denken en doen.

    Maar in je eigen omgeving gebeuren er ook zaken die niet integer en rechtvaardig zijn (om het maar zacht uit te drukken). Daar dragen media aan bij, maar media kunnen juist ook helpen om het aan te kaarten.