Zijn zij echt invloedrijk? Over de Duurzame Top 100

Dinsdag 9 oktober was de Duurzame Top 100 gala met de presentatie van de meest opvallende duurzame mensen in Nederland. Op een of andere manier interpreteer ik opvallend als invloedrijk, want je kunt ook negatief opvallen, en je kunt ook gewoon heel vaak in een kanariegeel maatpak gemaakt van duurzame materialen op TV komen en dus opvallen in duurzaamheid, maar kom je dan in de Duurzame Top 100? Ik denk het niet.

Als ik hoor dat zulke evenementen plaatsvinden, dan ga ik visualiseren hoe zo’n evenement zich dan voltrekt.

Ik stel me dan ook nu voor dat ik dan naar zo’n gala ga. Alleen al de ellende om over al die mentale drempels heen te stappen. Bijvoorbeeld de kleding: een galajurk en hakken heb ik niet, en daar voel ik me ook niet prettig bij. En ik denk velen met mij. Je stoot dus al gelijk een grote groep mensen af.
Oh nee, je mag lekker jezelf zijn en aantrekken wat je wil. Maar als ik in mijn spijkerbroek aan zou komen zetten, dan mag ik wel lekker met alle blikken dealen, en het gevoel te hebben dat ik afwijk. Oh nee, dat ligt aan mezelf – ik moet sterk zijn en me daar niets van aantrekken.

Dan kom ik daar, in mijn galajurk of spijkerbroek, dat doet er even niet meer toe. Ik zie allemaal mensen die elkaar al kennen van eerdere feestjes en samenwerkingsverbanden en gezellig met elkaar aan het bijpraten zijn. Ik hou niet van zulke grote groepen mensen die elkaar allemaal al kennen. Ik heb dan geen zin om zomaar iemand aan te spreken, want dat voelt niet natuurlijk. En volgens mij is het biologisch gezien ook niet natuurlijk om je te mengen in bestaande groepen. Terwijl op zulke plekken wel vaak wordt geroepen wordt dat natuurlijk goed is. Hmmm. Ik schuif die kritische gedachte maar weer opzij en wacht tot het echte programma begint.

Dan stel ik me zo voor dat er dan een host is, die de boel opent en aan elkaar praat. Hij (of zij?) zegt wat duurzame dingetjes die mij kromme tenen bezorgen, omdat het lege woorden zijn die bij mij niet resoneren. Maar om mij heen zie ik iedereen enthousiast klappen. Ik vraag me af of ik weer die cynische filosoof ben, die nergens in gelooft. Terwijl ik toch echt mijn best doe om enthousiast te zijn: de mensen om mij heen hebben ook het beste voor met de wereld, dus wat zit je nu te zeuren, Fenanda? Denk positief, herinner ik me uit de vele boeken over persoonlijke ontwikkeling die ik heb gelezen. Het is je eigen verantwoordelijkheid hoe jij met zulke zaken omgaat en hoe jij in het leven staat. Ok, ok, ik doe mijn best.

De host noemt één voor één alle namen van de Duurzame Top 100. Wanneer de bijbehorende mensen het podium beklimmen, om de genoemde naam ook een gezicht te geven en een applaus in ontvangst te nemen, dan bekruipt me een raar gevoel. Ik identificeer me niet met die mensen. Niet omdat de meeste mensen man zijn en meer grijze haren hebben dan ik. Ik identificeer me ook niet met de vrouwen op de lijst.

Ik identificeer me niet met de mensen op de lijst, omdat ik me afvraag of zij in dezelfde positie zitten als ik. Wonen zij in een 3 kamer appartement in een flat met energielabel G in een achterstandswijk waarbij de VVE niet wil mee werken aan verduurzaming en de oplossingen ook niet te vinden zijn op Google?

Vervolgens denk ik: als ik me al niet met hen identificeer vanwege zo’n lullig voorval (waar ik verandering in kan brengen door te gaan verhuizen) zullen mijn buren uit Colombia, Turkije, Roemenië en Indonesië zich dan wel identificeren met hen? Ik denk het niet. Moeten de mensen uit de Duurzame Top 100 hun best doen om hun rust te bewaren, als er continu negatieve dingen over hen wordt gezegd in de media? Dingen die kwetsender zijn dan “duurzaamheid is onzin”? Moeten zij schoonmaak baantjes aannemen omdat hun ingenieursdiploma uit Verweggistan in Nederland niet wordt geaccepteerd? Moeten zij een slaapkamer delen met hun kinderen, omdat ze geen middelen hebben om groter te wonen? Worden zij op hun brommer elke dag op weg naar hun werk aangehouden om te checken of ze de juiste papieren hebben? Kortom, moeten zij zich dagelijks zorgen maken om hun eigen duurzaamheid, hun eigen lichamelijke en geestelijke integriteit?

Dit denk ik als ik zulke bijeenkomsten bijwoon of er kennis van neem. Ik kan niet begrijpen hoe de mensen in de Duurzame Top 100 invloedrijk zijn. Zolang er een grote groep mensen is, die zich niet kan identificeren met de mensen in de Top 100 en deze groep meer bezig is om hun lichamelijke en geestelijke integriteit te bewaken, dan vraag ik me oprecht af hoe invloedrijk de mensen uit de Top 100 werkelijk zijn.

 

One Response

  1. Silanota
    |

    Ik heb niet alle verhaaltjes gelezen van die mensen in de Duurzame Top 100, maar het lijkt erop dat ze invloedrijk bevonden zijn omdat ze zich in het bedrijfsleven en/of in de politieke arena bevinden. Ze zouden beter een Duurzame Top 100 van organisaties (waaronder bedrijven) maken en dan de plek in die top 100 kunnen laten afhangen van de resultaten die een organisatie heeft geboekt.